Norma Jean - Marilyn Monroe

Zaten ölmüş insanlar için bir daha ağladım. Önce Marilyn Monroe'yu okudum. Onun için çok üzüldüm. Neden bu kadar özel olduğunu anladım. Kırılgan, şefkate muhtaç... Okudukça şaşırdım. Korkularını hissettim. En çok üzüldüm, çok ama çok üzüldüm.

Anneannesi, dedesi (şizofren değilse bile sorunları varmış) ve annesi gibi şizofrene yakalanma korkusu yakasını hiç bırakmamış ki... Daha doğmadan kendi kızının torununa bakamayacağına karar vermiş anneannesi. Başka çocuklara da bakıp bu yolla geçimini sağlayan bir ailenin yanında büyümüş 7 yaşına kadar. Sonra annesi almış yanına. Sonra annesinin bir arkadaşı. Sonra bir yetimhaneye verilmiş 1.5 yıllığına. Anne akıl hastası, baba ise hiç yok. Sadece ortada olmaması bile daha iyi olurdu belki. Ama kim olduğunun bilinmemesi çok çok çok kötü. Bu, insanda nasıl bir duygu yaratır? Böyle başlayan bir hayat insanı nerelere götürür?

Güzel olduğu vurgulanmış. Daha çok küçükken. Annesinin arkadaşı bir gün yıldız olacaksın demiş. Hollywood setlerine götürmüş. Onunla kendini rahat hissediyorken, bu arkadaşın yeni kocası Norma Jean i istemeyince yetimhaneye gitmiş. Alıştığı güven hep bozulmuş... Ve bu çok küçük yaşlarında başına gelmiş hep. Ve bir gün tekrar yetimhaneye gönderilmemek için evlenmiş.

Modelliğe başlamış. Belki de dünyanın en fotojenik kadınıydı. Nasıl güzel gözükeceğini, objektife nasıl bakacağını çok doğal bir yetenekle keşfetmiş. Seksapelini bu kadar güzel kullanmak, kendinden bir imaj yaratmak zeka isterdi elbet. Zekiydi. Güvensiz, kırılgan, onay bekleyen...

O kadar çok şey var ki hayatına dair anlatacak... Şu Anna teyzesinin yanındaki pozu var ya, işte onu seviyorum. O gün çok neşeliymiş. Annesinin normal tepkiler verdiği bir günmüş. Başarılı bir günü. Bir restoranda kutlama yemeği. O kadar güzel gülmüş ki orada. İnsan düşünmeden edemiyor. Bu çocuk normal, sevecen bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiş olsaydı, acaba nasıl olurdu? Ama o zaman Marilyn Monroe olmazdı değil mi?...

Kitap : Marilyn Monroe ve Bilinmeyen Hayatı
Yazar: J. Randy Taraborrelli
Çevirmen : Beril Tüccarbaşıoğlu Uğur