22 Temmuz 2010 Perşembe

Cok Kisisel

Orhan Bey,
Belki de Aksaray otobusune tekrar binmenin vakti geldi. Belki mi dedim, ne kadar komigim... Tum kafasi karisanlar Aksaray sokaklarinda dolasmali bir kez...

Delilik, depresyonun kacinci safhasinda geliyor acaba?
Aksaray otobuslerinin soforleri depresif bakisli gelmiyor mu size? Orhan Bey hala orada misiniz? ...siz de hata yapiyorsunuz biliyorum...

"Yalniz kaldiysan" diye baslayan bir sarki dinliyorum. Sonrasinda soyle bir tavsiye veriyor: "Kalkip pencerenden bir bak , gunes acmis mi? yagmur dusmus mu, don bak dunyaya !" Orhan Bey ben baktim, gunes acmis. Bu , sular altinda kalasica Florida'nin gunesi hic gitmiyor ki !Butun sinir bozuculugu ile her sabah gokyuzundeki koltuguna kuruluyor ve beni izlemeye basliyor. 77 Fahrenheit'ta yasayan beni... 78'de terleyen, 76'da usuyen beni izliyor.

Orhan Bey, internet cikinca kendi hastaliklarimiza kendimiz teshis koyar olduk. Onceleri komsular yapardi bu isi. Gerci benim komsum da yok !... Internet, depresyonda oldugumu soyluyor. Siz ne diyorsunuz Orhan Bey?

Cok uzun zamandir ruyalarimda havaalanlarina gitmiyorum, bu iyi bir sey mi?

Krizler bizi seviyor Orhan Bey. Bp'nin yedigi naneyi sineye cekiyorduk ki, simdi de uzay ussu kapaniyor. E ne olacak simdi? Oyle bakmayin Orhan Bey, her sorunun yanitini bilen siz degil misiniz? Yoksa bende mi tum cevaplar? Darwin hakli miydi?

Ahretligim, aglamanin bana yakistigini soyluyor. Tosi, aglayinca cirkinlesiyorsun, diyor. Aglamak basimi agritiyor.

Orhan Bey, artik icimden soru sormak bile gelmiyor. Hic sormazsam ve hic anlatmazsam bana ne olacak?

Not: Lutfen bana, kalabalik icindeki yalnizlik daha kotudur, demeyin.

2 yorum:

Sezer dedi ki...

Seni anlıyorum; bazen kişi bir kıyıdan karşı kıyıya taşınınca bile yabancılaşabiliyor, bulunduğu çevreye.
Başka bir şehre gitmek gerektiğinde de...
Ama zaman içinde uyum sağlamak mümkün olabiliyor çünkü senin milletin senin insanın..nerede olursan olsan bir yakınlık hissediyorsun muhakkak!
Şöyle düşünürsen de..artık hep dünya vatandaşı olduk, zaten böyle yetiştik..kaynaştık gibi geliyor.
Şu da var ki; oralarda yaşadıktan sonra buraya dönmesi gerktiğinde sağa sola bakıp nerde şu nerde bu (mesela eline gelen çöp atıyor oraya buraya..) diyenlerimiz de yok değil!
Bakış açısına göre değişiyor, sevgili Yunkabu! Burada daha iyi hissedeceksin sanki sen...
Sevgiyle kal!

Ayla dedi ki...

Bu sefer aksaray otobusüne bende seninle binmek istiyorum,sorulacak binlerce sorum var, aslında cevaplanmayacak sorular biliyorum sadece farkına varmam sağlanacak bunlardan hoşlanacak mıyım hiç emin değilim, şimdi 1 dakika düşündüm eskisi kadar o otobüse binmek konusunda net değil fikrim.

Ahretliğim allah ağlatmasın seni inşallah ama ağladığında güzelleşen bir seni gördüm ömrüm hayatında.