20 Aralık 2012 Perşembe

Tatile girdik.


Sandy Hook ilkokuluna (Connecticut) yapilan saldiridan sonraki gunlerde bizim okula (Mete'nin gittigi ilkokula) supheli bir tip girdi. Okulun arka tarafta genisce bir alani var, adamin biri ustu ciplak, ayaklari ciplak bir sekilde orada manasizca duruyormus. Ogretmenler, ofistekiler, herkesin elinde bir telsiz, bir panik havasi...

Sonrasinda bir suru onlem, yeni kurallar geldi tabii. Okul genisce bir alanda ve tek katli. Iki giris kapisindan biri artik her zaman kilitli, diger kapidan gecince ofisin onunden gecmis oluyoruz. Onceden kapidan gecip cocuklari siniflarinin kapisina kadar goturuyorduk. Artik ofisten ziyaretci oldugumuza dair , uzerinde ismimizin yazili oldugu bir kagit alip ustumuze, gorunur bir sekilde yapistiriyoruz. Bir de polisler var tabii. Iki polis arabasi, ogrencilerin giris cikis yaptigi alanlarda eli telsizli okul gorevlilerinin yaninda isbasindalar. Okul mudiresi sabahlari otoparkta, yuzunde kocaman gulumseme, Goodmorning, diyor gelene gidene. O hali bana fazlasiyla yapmacik geliyor.

Cocuklari alma secenekleri var: Ya hic arabanizdan inmeden, araba sirasina girersiniz, ogretmenler cocugunuzu, arabanin kapisini acip, bindirir.

Ya da arabayi okulun onundeki alana park eder, okula girip cocugunuzu ogretmeninden teslim alirsiniz.

Bisikleti ile okula gidip gelen cocuklar da var. Bisikletlerini koyabilecekleri buyukce bir alan var. Ayrica bisiklet icin caddeye cikmazlar, arka tarafta bir bisiklet yolu var, onu kullanirlar.

Tabii bir de servisler var.  Gorevliler siniflarin onunden, cocuklari otobuslere bindirir.

Hangi yolu sectiginizi de senenin basinda bildirirsiniz tabii. Biz ikinci yolu sectik. Otobus ve bisiklet mevzubahis degildi. Araba kuyrugu ise oyle ucsuz bucaksizki.  Ama iste simdi okula birakmamiz bir turlu, almamiz bir turlu. Bugun cocuklari beklerken velilerden bazilari kendi aralarinda konusuyorlardi.  Baska okullarda hicbir degisiklik olmadi, burda hersey degisti, cocuklar bile artik okula nerden gireceklerini, nerden cikacaklarini sasirmis durumdalar, diyorlardi.

Ama sanirim herkes bu on bes gunluk tatile cok sevinmistir. O okula yapilan saldiri, olen yirmi cocuk, alti yetiskin.. Dusunmek, aklima getirmek istemiyorum.

Allahim sen koru yavrularimizi.

Not: Fotograftaki kalemler, sekerler vs Mete'nin cantasindan cikti, minik tatil hediyeleri. Yaptiklari faaliyetler de topluca eve gonderildi.

4 yorum:

Deli Anne dedi ki...

gözlerim dolarak okudum sonunu bilhassa... Dua edelim hep!

Deli Anne dedi ki...

az önce aklıma geldi gene yazdıkların, senin nefes alamama sorunu bunları düşünmekten olmuştur muhtemelen be canım.. yüksek endişe sanırım böyle patlak veriyor bünyede... yüreğine ferahlık ve çocuklarımıza da selamet versin Allah..

Yunkabu dedi ki...

Amin. Hepimize, hepimize.. Bu konu ve baska bir iki konu daha var. Ama sagligimiz yerinde cok sukur. Bu nefes sorununun da en yakin zamanda gecmesini dliyorum. Dua edelim, feraha cikalim hep birlikte Allahin izniyle.

Adsız dedi ki...

Allah çocuklarımızın hep yanında olsun ve onları korusun