Destuuuuuuuur !

Bu aksam 10 yil oncesine geri dondum. Malta'da cok ulkeli hallerimi hatirladim. Maltali, Rus, Ukraynali, Fasli, Koreli, Italyan ve Alman ile oturup sohbet ettigimiz gunler ne kadar geride kalmis.  12-13 yil once bir duam vardi. Dillerini bilmedigim insanlarin diyarlarina gitmek istiyordum. Onlar konussun ben hicbirsey anlamayayim, kimse de benim dilimi anlamasin, diyordum. Dualarimiz kabul ediliyor... Farkli ulkelerden insanlarla biraraya gelislerim baskaydi, cunku ortak dilimiz ingilizceydi. Ama Maltali annem ile onlarin aile toplantisina katilisimda duami hatirladim. Bir oda dolusu insan konusuyordu ve ben hicbirsey anlamiyordum. Iste bu aksam da oyle oldu. Bir masanin etrafina toplandik: 3 Sirpli, 1 Hirvat, 1 Makedonyali, 2 Amerikali ve ben. Amerikalilar haricindekiler Sirpca anlasiyordu. Ingilizce konusulmadigi zamanlarda Sirpca konusmaya basladiklarinda sagirlastim yine. Duymak ama ayni anda duymamak. Malta'ya geri dondum sandalyemde. Mary'i ozledim. Sonra bu insanlarla ne kadar yakinlassam da havada hep birseylerin asili kalacagini hatirladim. Memleketlimle ayni gecmisten gelen ayni dili paylasmanin yerini ne tutabilir ? Ama (yurtdisinda) bazen senin memleketlinden daha yakin duruyor sana bir baska memleketin insani... Yeni bir arkadas edindim bu Amerika diyarinda. Oglumun sinif arkadasinin annesi. Ortak noktamiz Amerikali olmamak, memleketten ayri olmak, yalniz olmak... Yillarca arkadas arkadas dedim durdum, hatta hikayeler uydurdum uzerine... Ve sonunda cikti geldi bir arkadas..

Not: Bu yazinin basligina gelince... 18 gunde Muhtesem Yuzyil dizisinin 59 bolumunu seyrederek ruhumu 1500'lu yillara tasimis bulunmaktayim. Sikintili bekleyisime iyi geldi bu dizi. Geri sayim basladi...

Not: Resim, Pinterest'ten.