Kitap demeye bin sahit kitapcigimdan 2

Ben kilitli bir kapının ardında oturuyordum. Benim mantığımla, dünyanın mantığı tutmadığı için mantıksız oluyordum. Karşı evin penceresinden biri bana bakıyordu. O, konuyu bilmiyordu. Ama bakışı, mantıksız olanın ben olduğumu söylüyordu.