Hmmm... Bizde bir harita sevgisi var , bu kesin. Ailecek... Harita, bana, herseyin yerli yerine oturdugu hissini veriyor saniyorum. Daginiklik, belirsizlik yok. Oyle ya, olculmus bicilmis, ayni oranda ufaltilmis. Al iste bu denmis, yasadigin dunya, al iste yollar, al iste daglar, goller, sehirler..
Sonra bulduk aradigimizi her zamanki gibi Ikea'da. Cocuklar da bayildi bu ise tabii. Sarisin gorur gormez bir yeri isaret edip, burasi neresi diye sordu: Cin. Biraz bahsettik. Cin seddi ile cok ilgilendi.
Dun aksam dogumgunu icin de birseyler dusunurken, bir fikir geldi aklima. Hemen de uygulamaya koydum. Cin ile ilgili fotograflar arastirdim. Bayrak, cin seddi, haritadaki yeri, o ulkenin insanlari....
Iyi ki dogdun Mete'm. Seni cok seviyorum.
Not: Baskenti ogretmeyi unuttum. Yarin soyleyeyim, bir de sarisina yazdirayim baskenti, panoya asalim...
1 yorum:
önce sarışına nice nice nice güzel yıllar dileyeyim.. sonra haritaseverliğe kendimi de ekleyeyim.. hele şu sıra fizanın haritasını bile bulsam çekimine kapılıyorum, çıldırmış gibiyim. 5 küre aldım, bir sürü harita, haritalı aksesuarlar.. bu şeyle ilgili içimizdeki o gitmeyle ilgili sanırım.. yurtsuzluk, belki bir yurt buluruz duygusu bilmiyorum ama neyse çok iyi.. bir de hayalim, evimin bir duvarını haritayla kaplamak, duvar kağıtlarını bile aldım ama evim yok:)
çok başabaş gidiyoruz, sarı tutkusu ha keza.. öpüyorum
Yorum Gönder